تفکر درباره آینده (رهنمودهایی برای آینده‌نگاری راهبردی) تفکر درباره آینده ؛ داﻧﺶ آیﻨﺪهﭘﮋوﻫﻰ در ﭘﻰ رﺷﺪ و ﺷکﻞﮔیﺮى ﻣﻨﺴﺠﻢ آن از ﺣـﺪود ﭼﻬـﺎر ﺗـﺎ ﭘـﻨﺞ دﻫـﻪ ﭘیﺶ، ﻫﻤﭽﻮن ﺳﺎیﺮ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎى داﻧﺶ ﺑﺸﺮى ﭼﻨﺪى اﺳﺖ کﻪ در کﺸﻮر ﻣﺎ ﻧیﺰ ﻣﻄﺮح ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻋﻤﺮ ایﻦ داﻧﺶ کﺎرﺑﺮدى در ﺟﻬﺎن و ﺑﻪدﻧﺒﺎل آن در ایﺮان ﺑﺴیﺎر ﺟـﻮان اﺳـﺖ؛ اﻣـﺎ ﻣﻰﺗﻮان ﮔﻔﺖ کﻪ ورود ایﻦ داﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﺮاکﺰ ﻋﻠﻤﻰ و داﻧﺸﮕﺎﻫﻰ ایﺮان از ﺳﺎل ١٣٨٧ ، آن را وارد ﻣﺮﺣﻠﻪاى ﺗﺎزه ﻧﻤﻮد و ایﻦ داﻧﺶ را ﺑﻪ یکﺒﺎره ﺑـﺎ یـک ﺟﻬـﺶ ﻧﺎﺧﻮاﺳـﺘﻪ در ﻣﺴـیﺮ ﺗکﺎﻣﻠﺶ ﻣﻮاﺟﻪ ﺳﺎﺧﺖ. ﻋﻈـیﻢ و ﻓﺰایﻨـﺪهاى ﺧیـﻞ ﻋﻈـیﻢ و ﻓﺰایﻨـﺪهاى از ﻋﻼﻗـﻪﻣﻨـﺪان ﺑـﻪ ایـﻦ داﻧـﺶ، از ﺣﻮزهﻫﺎى ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮاﺳﺘﺎر ورود ﺑﻪ آن در دورهﻫﺎى ﺗﺤﺼیﻼت ﺗکﻤیﻠﻰ ﺑـﻮده و ﻫﺴﺘﻨﺪ. در کﻨﺎر ایﻦ ﻣﺴیﺮ داﻧﺸﮕﺎﻫﻰ، ﻧیﺎز کﺸﻮر ﺑﻪ رﺻﺪ و دیﺪهﺑـﺎﻧﻰ ﺗﺤـﻮﻻت آیﻨـﺪه و ﭘﻰریﺰى ﺗﺼﻤیﻤﺎت و اﻗﺪاﻣﺎت راﻫﺒﺮدى در ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪویـﮋه ﺳـﻄﻮح ﺳـﺎزﻣﺎﻧﻰ و ﻣﻠﻰ ﺑﺮ اﺳﺎس ﭘﻮیﺶ ﻧﻈﺎمﻣﻨﺪ و ﻣﺴﺘﻤﺮ آیﻨﺪه، اﻣﺮوز ﺑﻪ یک ﺿﺮورت ﺗﺒﺪیﻞ ﺷﺪه اﺳـﺖ. رﺟﻮع ﺑـﻪ ﻣﻨـﺎﺑﻌﻰ ﻣﻌﺘﺒـﺮ ایﻦ روﻧﺪ رو ﺑﻪ رﺷﺪ، ﻧیﺎز ﺑﻪ دﺳﺘﺮﺳﻰ و رﺟﻮع ﺑـﻪ ﻣﻨـﺎﺑﻌﻰ ﻣﻌﺘﺒـﺮ و اﺻـیﻞ کـﻪ داﻧـﺶ آیﻨﺪهﭘﮋوﻫﻰ را ﺑﺎ ﺳﻬﻮﻟﺖ و ﺳﺮﻋﺖ و در ﻋیﻦ ﺣﺎل دﻗﺖ و کیﻔیـﺖ ﻣﻨﺎﺳـﺐ در اﺧﺘیـﺎر ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪان روزاﻓﺰون ایﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﻗﺮار دﻫﺪ، روزﺑﻪروز اﻓﺰایﺶ داده اﺳﺖ. ایﻦ در ﺣـﺎﻟﻰ اﺳﺖ کﻪ ﻓﻘﺮ ایﻦ ﻗﺒیﻞ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪویﮋه ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻓﺎرﺳﻰ در ایﻦ ﺣﻮزه ﺑﻪ ﻟﺤـﺎظ ﻧﻮﭘـﺎ ﺑـﻮدن آن، یکﻰ از ﭼﺎﻟﺶﻫﺎى ﺟﺪىاى اﺳﺖ کﻪ ﻋﻼﻗـﻪﻣﻨـﺪان ایـﻦ ﺣـﻮزه (اﻋـﻢ از داﻧﺸـﺠﻮیﺎن و داﻧﺶﭘﮋوﻫﺎن و یﺎ ﻣﺘﻘﺎﺿیﺎن اﺳﺘﻔﺎده از ایﻦ داﻧﺶ)، ﺑﺎ آن دﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﺮیﺒﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻌﺘﺒﺮى تفکر درباره آینده کﺘﺎﺑﻰ کﻪ در ﭘیﺶرو داریﺪ، یکﻰ از ﻫﻤیﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻌﺘﺒﺮى اﺳﺖ کﻪ ﺑﻪدﻟیﻞ ویﮋﮔﻰﻫﺎى ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪﻓﺮد آن، ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺨﺸﻰ از ﻧیﺎز ﺑﻪ ایﻦ داﻧﺶ کﺎرﺑﺮدى را در ﻋﻤﻞ و ﻋﻤـﺪﺗﺎً در سطوح سازمانی و مدیریتی پوشش دهد.