خداوند انسان را به عنوان اشرف مخلوقات، آزاد آفرید و مقام و جانشینی خود را به انسان بخشید ولی انسان خیلی زود، آزادی خود را از خویشتن گرفت و جهان سازمانی را بنا کرد و تبدیل به نیروی کار، نیروی انسانی، منابع انسانی و این اواخر با کمال افتخار و توهم ارتقا، تبدیل به سرمایه انسانی شد. غافل از اینکه انسان خالق سازمان است و نه نیروست نه منابع و نه سرمایه و فقط و فقط انسان است؛ انسانی ساده که ساده بودنش، درجه بالایی از آزادگی و حریت و مناعت طبع میخواهد و از این رو انسانهای ساده نادرند. نزول انسان به منابع انسانی و هم طراز شدن آن با منابع فیزیکی، تکنولوژیکی و مالی دلیل قطعی بر ناتوانی شرم آور بشر در احترام به شان خود به عنوان انسان است.